Rozwinięta cywilizacja ma to do siebie że ludzie żyją w coraz większym zagęszczeniu, współczesne miasta zaczynają wręcz przypominać coś na kształt mrowisk. Z ta drobna różnicą że w mrowisku wszystkie jednostki podporządkowane są woli kolektywu, natomiast w miastach to zbiór różnych chęci i dążeń wyznacza rytm i charakter relacji łączących poszczególne jednostki. Ludzie spotykając się ze sobą służbowo, czy też prywatnie w mniejszym lub większym stopniu zażyłości kierują się różnymi aspektami w doborze takich osób z którymi czuja się najlepiej. Ujmując to w prostych słowach do jednych ludzi ciągnie a inni wydaja się komuś odpychający. Najczęściej takie  reakcje powodują że  dorabiane są do nich teorie tak by wytłumaczyć się z niechęci do danej osoby albo tez nieoczekiwanego afektu. Wiadomym jest że w dobie gloryfikacji racjonalizmu wszędzie stara się człowiek przeprowadzić bardzo dokładna analizę, nie inaczej dzieje się w przypadku relacji międzyludzkich o charakterze ściśle intymnym. Słowem które można by określić mianem klucza  służącego rozwiązaniu zagadki pociągu do innych osób są słynne feromony związki czy tez substancje chemiczne produkowane przez każdego pojedynczego człowieka. Ich fenomen polega na tym że są zindywidualizowane, można to określić jako metkę czy też markę każdej osoby. To z jaką siłą ktoś oddziałuje na otoczenie  i w jaki sposób ( pozytywny albo negatywny) związane jest właśnie z produkowanymi przez jego skórę feromonami. Każdy ma swój indywidualny kod rozpoznawczy.